Raz na jakiś czas politycy, naukowcy i inni specjaliści zaczynają bić na alarm - gry video psują młodych ludzi! Zawsze wyciągane są standardowe argumenty - siedzenie przed ekranem źle wpływa na wzrok, gry pełne są przemocy, młodzi ludzie czerpią z nich nieodpowiednie wzorce, odrywają się od rzeczywistości i niszczy się w nich poczucie odpowiedzialności. Na całe szczęście dla nas, graczy, te argumenty są łatwe do zbicia.

Czy gry edukują?

Patrząc w przeszłość chyba każdy gracz może śmiało powiedzieć, że z gier wyniósł wiele. Pierwsza sprawa to oczywiście język angielski - wiadomo, większość tytułów właśnie w nim jest dostępnych, a więc załapanie gramatyki, czy wzbogacenie zasobu słownictwa jest niekwestionowaną wartością wyniesioną z grania właśnie. Robi się jeszcze ciekawiej, jeśli graliśmy w multiplayery często z ludźmi z całego świata - wielu z nas miało okazję zdobyć w ten sposób przyjaciół, a także zacząć uczyć się innych języków niż tylko angielski. Nauka języka to jednak nie wszystko, czego zarówno starsi gracze, jak i młodzi ludzie uczą się z gier. I to nie tych stricte edukacyjnych, tylko tych popularnych - rozrywkowych.

Emocjonalna nauka

Zacznijmy od tego, że nauka zawsze jest najefektywniejsza, jeżeli związana jest z silnymi emocjami. Dzięki nim lepiej zapamiętujemy, wyciągamy wnioski, łączymy fakty. Dowód na to znalazł doktor Larry Cahill z Uniwersytetu Kalifornijskiego przeprowadzając eksperyment, który polegał na dodawaniu do informacji o procedurach medycznych dodatkowych bodźców. Więcej na temat tego eksperymentu możecie przeczytać tutaj. Ponieważ podstawową funkcją gier jest rozrywka poprzez wywoływanie w graczu emocji możemy śmiało stwierdzić, że właśnie podczas gier możemy całkiem sporo się nauczyć.

Kompetencje project managera

Jakie umiejętności gracze najczęściej zdobywają spędzając czas przy konsoli? Bardzo często wymienia się umiejętność pracy w zespole. W grach typu multiplayer musimy zawsze skomunikować się z członkami drużyny, rozdzielić zadania i być na bieżąco z tym, co dzieje się u każdego z graczy. Czasem trzeba też poświęcić nieco siebie, aby pozwolić wygrać drużynie. Bardzo często podkreśla się, że sporty zespołowe takie jak piłka nożna, siatkówka, czy koszykówka są wyjątkowo efektywne w wyposażaniu graczy w takie kompetencje. Ciekawostką jednak jest to, że przy grach zespołowych każdy członek drużyny ma z góry określoną rolę - atak, obrona, rozgrywanie - i role te wynikają z samych założeń danego sportu. W przypadku gier video nie ma jasnego manuala, jak prowadzić współpracę w zespole, więc gracze muszą sami eksperymentować, dzięki czemu mogą jeszcze więcej się nauczyć. Praca zespołowa łączy się też ściśle z myśleniem strategicznym - grając również w single player musimy zweryfikować zasoby, zorientować się w sytuacji i zaplanować działania. Ostatecznie zestaw kompetencji opisanych powyżej to standard wymagany na stanowiskach project managerów - granie może faktycznie przydać się w karierze zawodowej.

Motywy historyczne

Odnosząc się jeszcze do zapamiętywania poprzez emocje - bardzo wielu młodych ludzi zaczyna interesować się jakąś dziedziną nauki dzięki grom właśnie. Jednym z popularniejszych przykładów może być to, jak gry oparte na motywach historycznych wzbudzają ciekawość dotyczącą historii. W przeciwieństwie do nudnawych lekcji historii, na których wydarzenia z przeszłości są opowiadane w podręcznikowy sposób w grze nastolatek może sam przeżyć wydarzenia związane z II Wojną Światową, lub wziąć udział w jednej z bitew z okresu średniowiecza. Emocje, które wywołuje gra pomagają zapamiętać najważniejsze motywy, a często inspirują gracza do poszukiwania nowych informacji na własną rękę. Granie wzbudza emocje, a za emocjami idzie ciekawość, która jest podstawą do rozwoju i edukacji.

Wątki interkulturowe

Świat gier pozwala nam wyjść poza naszą codzienną rzeczywistość. Jest bogaty, różnorodny. Często czerpie z tego prawdziwego świata, choć oczywiście same gry video nie są szczególnie rzetelnym źródłem. Mimo wszystko, dzięki uczestniczeniu w takim innym świecie gracz może z dystansem spojrzeć na swoją rzeczywistość i lepiej ją zrozumieć. Gry to także bogactwo kulturowe - bardzo często akcja rozgrywa się w nieistniejących społecznościach o zupełnie odmiennej kulturze, niż nasza. To uczy szacunku i zrozumienia dla różnorodności kulturowej.

Organizacja czasu

Ostatnią korzyścią, o której chcę tutaj wspomnieć jest kwestia zarządzania czasem. Doskonale wiemy, że dobra gra może wkręcić na kilka godzin. Nie jest łatwo nadążać z codziennymi obowiązkami gubiąc się w wirtualnym świecie na 3 godziny. Jednak wielu graczy bez problemu łączy swoje hobby z obowiązkami zawodowymi i życiem rodzinnym. Śmiało więc można wysnuć tutaj wniosek, że granie zdecydowanie uczy zarządzania czasem. Szczególnie wciągające ostatnimi czasy są z pewnością gry VR, gdyż bardziej zaawansowany sprzęt nadal wymaga pracy w rozłożeniu i uruchomieniu - jest to swego rodzaju rytuał. Same gry w wirtualnej rzeczywistości natomiast są tak bogate graficznie i dają tak ogromne możliwości, że trudno jest się od nich oderwać. W wirtualnej rzeczywistości czas po prostu płynie szybciej.

Gry = edukacja

Optymistyczny motyw na koniec - tak, gry rzeczywiście edukują. Zarówno te proste mobilne, jak i rozbudowane fabularne. Zarówno strzelanki jak i gry logiczne. Dlatego zapraszamy wszystkich - i młodszych i starszych do rzucenia okiem na naszą ofertę i wypróbowania tego, co już stworzyliśmy. Czekamy na feedback i zapraszamy do obserwowania nas w social media, gdzie regularnie informujemy, co nowego się pojawiło.



VR

2017 w wirtualnej rzeczywistości - podsumowanie

AR

ARmia przyszłości

Jaką grę mamy dla Ciebie stworzyć?

Napisz do nas